VAMPIRE : przemiana

Przypadkiem usłyszałam rozmowę mojej mamy i przybranego ojca. Po wakacjach chciała mnie wysłać do internatu. Bała się, że skończę tak jak mój prawdziwy ojciec. Popełnił    samobójstwo, podcinając sobie żyły u obu rąk. Niestety widziałam to. Po jego śmierci sama często podcinałam sobie żyły. Lecz nigdy nie myślałam o odebraniu sobie życia, a zresztą od tamtego czasu minęły już 2 lata. Jannette moja najlepsza przyjaciółka dowiedziała się o wszystkim pierwsza. Poszłam na imprezę i nie miałam zamiaru wracać  do domu. Poznałam na niej chłopaka który mnie uwiódł. Gdy na niego spojrzałam, zauważyłam coś dziwnego. Miał kły i dziwny kolor oczu. Był wampirem. Pomyślałam że to moja ostatnia szansa. Stałam się wampirem. Było to dziwne uczucie. Wyróżniałam się z pośród pozostałych których poznałam. Oni mieli pomarańczowy odcień oczu, a ja miałam czerwone oczy, które przybierały brązowy kolor kiedy, tylko tego chciałam. W końcu wróciłam do domu, ale nikogo nie zastałam. Przejrzałam się w lustrze. Moja twarz miała bledszy odcień niż kilka godzin temu. Przeprowadziłam się do Londynu.                                                            
                        
                                                                   Dwa lata później    
                                                                                                                                                     Siedziałam przy barze dopijając do końca drinka, gdy usłyszałam głos który był mi znany.                      – Elizabeth ? – odwróciłam  się, to była Jannette                                                                                     – tak – powiedziałam. Chwyciłam się za głowę, ponieważ strasznie mnie bolała                                   – myślałam, że już cię nie zobaczę                                                                                                         – wybacz mi na chwilkę – przeprosiłam dziewczynę i wyszłam na zewnątrz. Ból zaczął  powoli ustępować. Wróciłam do środka i zmierzałam w stronę baru, gdzie przed chwilą rozmawiałam z przyjaciółką. Jannette nie było. Ból głowy powrócił, a ja wyczułam obecność wampira. Miałam złe przeczucia. Pobiegłam szukać Jannette.                    

                                                                 *Oczami Jannette *

Po wyjściu Elizabeth podszedł do mnie chłopak w kręconych włosach. Chwilę rozmawialiśmy. Wydawał mi się miły. Wyszliśmy z baru przez tylne drzwi. Chciał mnie pocałować, ale go odepchnęłam. Zdenerwował się. Chwycił mnie za nadgarstki i odchylił moją szyje. Wtedy zorientowałam się czym on jest. 

Nagle tylnie drzwi budynku otworzyły się. Stała w nich Elizabeth

– zostaw ją – powiedział ostrym tonem

– bo co mi zrobisz?  – spytał uśmiechając się z pogardą. Oczy mojej przyjaciółki przybrały czerwony kolor ona … ona była wampirem ?! . To niemożliwe. Chłopak lekko się zdziwił gdy zobaczył, że ona jest taka jak on. Elizabeth zresztą też.

– to twoja przyjaciółka? – spytał

– tak – odpowiedziała

* Oczami Elizabeth*

– ok, do zobaczenia – powiedział chłopak, a po chwili zniknął

– Jannette nic ci się nie stało – spytałam, lecz nie dostałam żadnej odpowiedzi. Bała się mnie. Pierwszy raz budzę w kimś niepokój i strach.

– ty jesteś wampirem – powiedziała przerażona

– tak, ale obiecaj, że nikomu nie powiesz

– ok.

Szłam odprowadzić Jannette do domu. Całą drogę zastanawiałam się kim był ten chłopak? Gdy wróciłam do domu usiadłam przed lustrem. Wpatrywałam się w swoje odbicie zastanawiając się czy dobrze postąpiłam stając się wampirem. Mój makijaż rozmazał się pod wpływem słonych łez. Na szyi wisiał złoty łańcuszek z napisem forewer. Dostałam go od Jannette na 18 urodziny.

______________________________________________________________________________

to pierwsza część tej historii mam nadzieję, że się spodoba \ kajjaa :D