Harry: spotkanie po latach :D

muzyka

Siedem lat temu

Moi sąsiedzi adoptowali dziewczynę w moim wieku. Ponoć pochodziła z małego miasta w USA. Nie było tam szkoły, więc uczyła się w domu. Jej rodzice zginęli w wypadku samochodowym, rok wcześniej. Była zamknięta w sobie. Pan Walker przyszedł do nas do domu. Poprosił mnie o pomoc z nawiązaniem z nią jakiego kol wiek kontaktu. Zgodziłem się, ponieważ chciałem ją bliżej poznać. Wszedłem do jej pokoju. Siedziała na łóżku rysowała coś w notesie. Zauważyłem, że jej okno jest naprzeciw mojego. Spojrzała na mnie.

-hej jestem Harry- powiedziałem lecz nie uzyskałem żadnej odpowiedzi- twój przybrany ojciec poprosił mnie, abym z tobą porozmawiał- znów nic, tylko mi się przyglądała.- Jak masz na imię?- spytałem, a ona zaczęła coś pisać na jednej z kartek.

-”Jessica” – napisała

- ładne imię- powiedziałem na co ona się lekko zarumieniła. Była śliczna. Włosy częściowo opadały jej na twarz- jest szansa, że się zaprzyjaźnimy?- spytałem

- ”raczej tak”- znów odpisała na moje pytanie

- ty nie mówisz prawda- na odpowiedź pokiwała twierdząco głową- może przejdziemy się jutro do parku?- spytałem

-”może tak”

- to do zobaczenia- pożegnałem się

Wyszedłem z domu państwa Walkerów. Byli mi wdzięczni za pomoc. Przez rok się spotykaliśmy, pisaliśmy ze sobą na kartkach. W końcu zaczęła naukę mowy. Chodziła do prywatnej szkoły. Dobrze się uczyła.

Przez następne trzy lata nasza przyjaźń się umocniła. Niestety wszystko się popsuło gdy zgłosiłem się do X Factora. 

Teraźniejszość

Idąc w stronę domu mojej mamy. Zauważyłem dziewczynę wychodzącą z domu moich byłych sąsiadów. To była Jessica. Spojrzała na mnie i uśmiechnęła się.

- witaj Harry- powiedziała

-hej

-cieszę się, że cię widzę

-wybrałabyś się ze mną na kolacje dziś wieczorem?- spytałem

-chętnie- odpowiedziała

-to przyjdę po ciebie o 19 ok.

-ja już tu nie mieszkam- oznajmiła – ale przyjadę tu specjalnie dla ciebie- dopowiedziała z uśmiechem

-dobrze no to pa- powiedziałem odwzajemniając uśmiech. Bardzo cieszyłem się z tego, że się z nią spotkam. Mam nadzieję, że dowiem się o niej czegoś nowego.  Kilka godzin później poszedłem do domu moich byłych sąsiadów. Otworzyła Jessica. Uśmiechnęła się i wyszła z domu. pojechaliśmy do naszej ulubionej restauracji. Cała droga minęła nam dość szybko i w zupełnej ciszy. W końcu dojechaliśmy na miejsce, wysiadłem z auta i otworzyłem drzwi od strony pasażera. Moja przyjaciółka wysiadła z samochodu. Weszliśmy do restauracji i usiedliśmy przy zarezerwowanym przez zemnie stoliku. Zamówiliśmy sobie coś do picia. Po przyniesieniu przez kelnera naszych napoi między nami zapadła niezręczna cisza. Tylko się sobie przyglądaliśmy. Stare uczucia do niej wracały i stawały się coraz silniejsze. Gdy tylko się do mnie uśmiechnęła, moje serce zaczęło bić jak oszalałe. Niegdyś byłem w niej zakochany lecz nigdy nie odważyłem się powiedzieć jej tego. Bałem się, że to może zniszczyć naszą przyjaźń.

-jak tam życie w zespole- spytała

- bardzo fajnie, a czemu pytasz

- no wiesz ta cisz mnie krępowała to ją przerwałam- uśmiechnęła się- czasem tęsknię za tamtymi dniami gdy mieliśmy czternaście lat- dodała

- ja też

-mam pytanie – powiedziała pięknie się uśmiechając

- jakie? -spytałem

-przyjdziesz na mój ślub jest za miesiąc- w tym momencie moje serce rozpadło się na tysiące małych kawałeczków. Przeżyłem szok nie wiedziałem co odpowiedzieć, a nie chciałem jej zranić.- Harry wszystko okej- spytała zmartwionym głosem. Ten głos wyrwał mnie z osłupienia.

-odwiozę cię do domu twoich rodziców- powiedziałem. Nie odpowiedziała tylko wstała z miejsca i wyszła z budynku. Poszedłem otworzyć drzwi od samochodu. Ona zaś szła dalej.

- Jessica wracaj- krzyknąłem, odwróciła się w moją stronę i poszła dalej. Wsiadłem do samochodu i odpaliłem go. Zatrzymałem się obok niej. Kazałem jej wsiąść. Zrobiła jak kazałem. Przez całą drogę nie odezwała się do mnie. Gdy dotarliśmy na miejsce otworzyłem jej drzwi od samochodu.

- odpowiesz mi na moje pytanie? -spytała i spojrzała mi prosto w oczy

- Odpowiem. Zastanowię się jeszcze nad tym- powiedziałem próbując uniknąć jej wzroku.

-to dla mnie ważne żebyś tam był- powiedziała, kiedy nasze spojrzenia napotkały wspólną drogę. Obydwoje patrzeliśmy sobie prosto w oczy.

-a dla mnie trudne- powiedziałem, a na jej twarzy ukazało się zdziwienie

- niby dlaczego ?- spytała

-ja cię kocham- powiedziałem w jej oczach narastało zdziwienie. Odwróciłem się i poszedłem do domu mojej mamy. Jessica stała w tym miejscu jeszcze chwilę po czym udała się do domu rodziców. Nasza przyjaźń wisi na włosku. Boję się, że znów stracę z nią kontakt. Poszedłem do swojej tymczasowej sypialni. Gdzie położyłem się na wygodny łóżku. Wpatrywałem się w sufit bez celu. Zastanawiałem się czy przyjąć jej zaproszenie na ślub. Jeżeli się zgodzę będę świadkiem tego jak dziewczyna którą kocham wychodzi za mąż , a z drugiej strony jeśli nie pójdę to stracę jej zaufanie i ją. Nie wiem co zrobić w tej sytuacji. Jestem totalnie załamany. Myślałem tylko o niej. Teraz tylko ona się liczy. Nawet nie wiem kiedy zasnąłem.

Na drugi dzień

Gdy wstałem, udałem się na dół do kuchni. Przechodząc  przez korytarz zerknąłem przez okno przy drzwiach. Jessica wyszła z domu swoich rodziców. Zatrzymała się na chwilę i spojrzała w stronę drzwi domu mojej mamy. Tak jakby chciała tu przyjść. Chyba mnie zauważyła bo jej wzrok szybko powędrował w moją stronę. Przed jej starym domem zatrzymał się samochód, wsiadła do niego i tyle ją widziałem. Moja mama przygotowała mi śniadanie. Po zjedzeniu śniadania poszedłem do domu państwa Walkerów. Zapukałem do drzwi. Otworzył jej ojciec.

-Harry miło cię widzieć

- pana też miło widzieć- powiedziałem

-Jessica dosłownie chwile temu wyszła- powiedział pan Walker

-wiem, widziałem jak wychodziła. Ja przyszedłem do pana ponieważ chciałem się o coś spytać- powiedziałem patrząc na swoje buty.

- Harry o co chodzi?- spytał

- chodzi o jej ślub- odpowiedziałem

-a tak zjawisz się na nim?

-tak, ale niech jej pan nie mówi dobrze?- spytałem

- szczerze mówiąc też nie jestem zachwycony z tego całego jej małżeństwa- powiedział po czym uśmiechnął się do mnie. Spojrzałem na niego z niezrozumieniem. Nie do końca wiedziałem o co mu chodzi- posłuchaj ona ze mną wczoraj opowiedziała co się wczoraj działo i co jej powiedziałeś. Chciałbym żebyś to ty był jej zażyczonym- powiedział

-Coo? Ale dlaczego?- spytałem

- on nie jest dla niej. Słyszałem oni to i owo. Ponoć swoją byłą dziewczynę pobił. Nie chcę by ona też tak skończyła.

-Rozumiem pana- powiedziałem, a w tej samej chwili do domu wpadła Jessica.

-Zapomniałam telefonu…- przerwała gdy mnie zauważyła

- to ja już pójdę, dowidzenia panu – powiedziałem i podszedłem do drzwi

- co on tu robił?- usłyszałem jej pytanie kierowane w stronę jej ojca. To było ostatnie co usłyszałem, ponieważ wyszedłem i zamknąłem za sobą drzwi.

Miesiąc później

Nadszedł najgorszy dzień w moim życiu, czyli dzień ślubu Jessici. Ubrałem koszulę i marynarkę. Pojechałem do kościoła. Ceremonia się rozpoczęła. Wpadłem do kościoła.

-proszę przerwać tą ceremonie

-Harry co ty wyprawiasz? – spytała Jessica

-ja cię kocham, nie możesz za niego wyjść- powiedziałem

-ja też cię kocham Harry-powiedziała podeszła do mnie. Uśmiechnęła się, a ja ją pocałowałem.

Hej chcę wam podziękować za liczbę wyświetleń poprosić o komentowanie imaginów oraz przeprosić za długą nieobecność. Mam nadzieję, że imagin się spodobał <3

Kajjaa :D