ZAYN

Większość ludzi osądza innych, często nawet ich dobrze nie znają. Osądza się ich o zachowanie, wygląd itp. Lecz każdy ma jakąś tajemnice, swoją historie którą napisało życie i wcale nie są one zabawne. Oto moja historia.

Kiedy miałam 10 lat mieszkałam razem z mamą i jej mężem. Nigdy nie lubiłam swojego ojczyma. Dwa lata później moja matka zginęła w wypadku samochodowym. Zostałam sama z tym skurwielem. Co noc zapraszał do domu swoich kumpli. Pili do rana. Popołudniami kiedy wracałam ze szkoły on leżał na podłodze i spał. Alkoholik. Nie był dobrym opiekunem dla 12 letniej dziewczyny. Każdego dnia bałam się zasnąć. Bałam się, że znów mi coś zrobi. Nie myliłam się. To stało się normą… Kiedyś nie  wytrzymałam i poszłam na policję. Opowiedziałam im wszystko. Oni odnaleźli mojego prawdziwego tatę. Okazał się być naprawdę miłym gościem, a co najważniejsze kochającym ojcem. Zamieszkałam u niego i zaczęłam chodzić do nowej szkoły. Niestety jakoś nie mogłam znaleźć przyjaciół. Pewnego dnia kiedy siedziałam sama jak zawsze podszedł do mnie chłopak o imieniu Zayn. Zaprzyjaźniliśmy się.

7 lat później

Wychodząc z łazienki usłyszałam rozmowę chłopaków. Kilka razy usłyszałam swoje imię. Postanowiłam przysłuchać się tej konwersacji i przysiadłam na jednym schodku.

- Zayn nie wiem czy nie zauważyłeś, ale [t.i] dziwnie się zachowuje- powiedział Harry.

- Proszę nie zaczynaj- powiedział Zayn

-Rozumiem cie Zayn. Znacie się tyle lat. My znamy ją tylko 3 lata. Zawsze kiedy wybieramy się na plażę, nad jezioro czy jedziemy jeszcze gdzie indziej to odmawia. Ani razu się z nami nie wybrała jest ładna nie ma się czego wstydzić.- powiedział Louis

-Wiem ale…- przerwał, a ja siedziałam nas chodach i słuchałam dalej kiedy dwie łzy spłynęły mi po policzku- Teraz już nie jestem w stu procentach pewien czy mogę jej zaufać. Skoro ona nie ufa mi- w tym momencie się załamałam. Wstałam i wyszłam do salonu. Chłopcy spojrzeli na mnie.

-[t.i], ty …- nie dokończył ponieważ mu przerwałam

-Tak słyszałam wszystko. Nie macie prawa mnie osądzać. Nie przeżyliście tego co ja.- mówiłam przez łzy oni w milczeniu czekali aż skończę – Wasze życie jest, było i zawsze będzie prostsze. Ja nie mogłam zasnąć, bałam się, że to się znów powtórzy. Nie śni wam się najgorszy dzień w waszym całym życiu. Krzyk, płacz, błaganie o to by przestał. Nie mieliście ojczyma o chorych intencjach. Który co noc wchodził by wam do pokoju. Wy nie zostaliście zgwałceni kilka razy- nie mogłam powstrzymać się od płaczu. Wam nie wymierzano ciosów w plecy potłuczonymi butelkami od piwa. Nie siedzieliście w wannie pełnej waszej krwi. Raz trafiłam przez to do szpitala, tam jak tylko zobaczyli moje plecy zadzwonili na policje. Wiecie, że ten uraz zostaje na zawsze, tak jak blizny.- popłakałam się i pobiegłam do łazienki. Zamknęłam drzwi na klucz. Usłyszałam, że ktoś idzie po schodach, a następnie puka do drzwi. Weszłam do wanny i usiadłam w niej. Usłyszałam głos Zayna.

-Otwórz drzwi proszę… Błagam nie rób nic głupiego.

- Już za późno!- nic nie odpowiedział tylko uderzył w drzwi. Kilka razy jeszcze próbował je wywarzyć, aż mu się udało. Chwycił mnie za rękę i wyciągnął z wanny. Odruchowo chwyciłam się za nadgarstek.

- Co zrobiłaś?- spytał ze strachem wymalowanym na twarzy.

- Kilka lat temu zbyt lekko przejechałam sobie żyletką po nadgarstku i nadal żyję.

- Słuchaj poznałem, śliczną dziewczynę i kocham ją. Znam ją już 7 lat, a ona dopiero dziś wyjawiła mi swoje dwa sekrety.- uśmiechnęłam się do niego. Zayn lekko się pochylił, a jego usta złączyły się z moimi w pocałunku.

________________________________________________________________________

mam nadzieję, że się spodoba / kajjaa :D

Harry ^_^

Pół roku temu na imprezie poznałem pewną dziewczynę o imieniu [t.i]. Była miła i sympatyczną osobą. Rozmawialiśmy o różnych rzeczach. Zaprzyjaźniliśmy się. Często spędzamy razem czas. Zakochałem się w niej na początku myślałem,  że to tylko zauroczenie. Lecz teraz jestem pewny co do swoich uczuć. Dziś mam zamiar wyznać jej całą prawdę. Idąc w stronę jej domu zauważyłem, że wracała akurat ze spaceru. Za rękę trzymała ją ok. 3 letnia dziewczynka. Drugą rękę dziewczynki trzymał jakiś mężczyzna. [t.i] wzięła trzylatkę na ręce i pocałowała szatyna w polik.

Czy to możliwe, że dziewczyna moich marzeń ma kogoś i jest matką?

Dość długo się nad tym zastanawiałem. Wróciłem do domu. byłem kompletnie załamany. Usiadłem na kanapie, która znajdowała się na środku pokoju. Cały czas myślałem o tym co zobaczyłem kilkanaście minut temu. Cała ta sytuacja mnie dołowała.

-Harry i co powiedziałeś jej? – spytał Louis patrząc mi prosto w oczy

-Nie… , wycofałem się bo to nie ma najmniejszego sensu.- odpowiedziałem

-O czym ty mówisz?- spytał Tomlinson. Zdziwiony tym co powiedziałem.

-Ona ma kogoś i ma córkę

-Porozmawiaj z nią o tym i spytaj czemu nic ci o tym nie powiedziała- powiedział. Na Louis’a zawsze można było liczyć. On zawsze wiedział co zrobić w danej sytuacji.

-Dobrze, zadzwonię do niej. Dzięki Lou – powiedziałem

-Nie ma za co. Ty też byś mi pomógł- powiedział i poszedł na górę

Zadzwoniłem do [t.i] i poprosiłem ją by przyszła. Oczywiście zgodziła się. Po 30minutach była już przy drzwiach wejściowych. Otworzyłem je i gestem zaprosiłem ją do środka. Serce biło mi jak oszalałe. Bałem się tego co mogę od niej usłyszeć, ale w końcu się przełamałem i zacząłem rozmowę.

-Mogę zadać ci pytanko- spytałem spoglądając w jej hipnotyzujące oczy.

-Wal śmiało!- powiedziała uśmiechając się do mnie

-Czemu nie powiedziałaś mi, że masz córkę i chłopaka?- spytałem nieśmiało

-Co?- spytała tak jak by nie wiedziała o co mi chodzi

-Widziałem was jak szliście w stronę twojego domu

-To był mój brat Maks będziesz miał jeszcze dużo okazji żeby go poznać. A ta mała dziewczynka to Emilly moja chrześniaczka opiekuje się nią kiedy Maks idzie do pracy. Ponieważ matka Emilly zmarła po porodzie.

-Ja nie wiedziałem, przepraszam- poczułem się jak debil

-Nie masz mnie za co przepraszać,  a tak wogóle to gdzie ty szedłeś, że nas zobaczyłeś?- spytała

-Do ciebie. Chciałem ci cos powiedzieć

-A co takiego?- znów spytała

-Chciałem ci powiedzieć, że jesteś najwspanialszą i najpiękniejszą kobietą na całym świecie i że cie kocham- powiedziałem niestety nie uzyskałem żadnej odpowiedzi –Ale rozumiem, że nie czujesz tego samego co ja. Zapomnijmy o tym tak będzie najlepiej.-powiedziałem i znów nic. Wpatrywałem się w jej oczy, ale trudno w nich było odczytać jakie kolwiek uczucia.

-Ja też cię kocham, Harry- powiedziała. Podszedłem o niej i złączyłem nasze usta w namiętnym pocałunku.

THE END

_________________________________________________________________________________

po długiej nieobecności wracam / kajjaa:D

Harry: spotkanie po latach :D

muzyka

Siedem lat temu

Moi sąsiedzi adoptowali dziewczynę w moim wieku. Ponoć pochodziła z małego miasta w USA. Nie było tam szkoły, więc uczyła się w domu. Jej rodzice zginęli w wypadku samochodowym, rok wcześniej. Była zamknięta w sobie. Pan Walker przyszedł do nas do domu. Poprosił mnie o pomoc z nawiązaniem z nią jakiego kol wiek kontaktu. Zgodziłem się, ponieważ chciałem ją bliżej poznać. Wszedłem do jej pokoju. Siedziała na łóżku rysowała coś w notesie. Zauważyłem, że jej okno jest naprzeciw mojego. Spojrzała na mnie.

-hej jestem Harry- powiedziałem lecz nie uzyskałem żadnej odpowiedzi- twój przybrany ojciec poprosił mnie, abym z tobą porozmawiał- znów nic, tylko mi się przyglądała.- Jak masz na imię?- spytałem, a ona zaczęła coś pisać na jednej z kartek.

-”Jessica” – napisała

- ładne imię- powiedziałem na co ona się lekko zarumieniła. Była śliczna. Włosy częściowo opadały jej na twarz- jest szansa, że się zaprzyjaźnimy?- spytałem

- ”raczej tak”- znów odpisała na moje pytanie

- ty nie mówisz prawda- na odpowiedź pokiwała twierdząco głową- może przejdziemy się jutro do parku?- spytałem

-”może tak”

- to do zobaczenia- pożegnałem się

Wyszedłem z domu państwa Walkerów. Byli mi wdzięczni za pomoc. Przez rok się spotykaliśmy, pisaliśmy ze sobą na kartkach. W końcu zaczęła naukę mowy. Chodziła do prywatnej szkoły. Dobrze się uczyła.

Przez następne trzy lata nasza przyjaźń się umocniła. Niestety wszystko się popsuło gdy zgłosiłem się do X Factora. 

Teraźniejszość

Idąc w stronę domu mojej mamy. Zauważyłem dziewczynę wychodzącą z domu moich byłych sąsiadów. To była Jessica. Spojrzała na mnie i uśmiechnęła się.

- witaj Harry- powiedziała

-hej

-cieszę się, że cię widzę

-wybrałabyś się ze mną na kolacje dziś wieczorem?- spytałem

-chętnie- odpowiedziała

-to przyjdę po ciebie o 19 ok.

-ja już tu nie mieszkam- oznajmiła – ale przyjadę tu specjalnie dla ciebie- dopowiedziała z uśmiechem

-dobrze no to pa- powiedziałem odwzajemniając uśmiech. Bardzo cieszyłem się z tego, że się z nią spotkam. Mam nadzieję, że dowiem się o niej czegoś nowego.  Kilka godzin później poszedłem do domu moich byłych sąsiadów. Otworzyła Jessica. Uśmiechnęła się i wyszła z domu. pojechaliśmy do naszej ulubionej restauracji. Cała droga minęła nam dość szybko i w zupełnej ciszy. W końcu dojechaliśmy na miejsce, wysiadłem z auta i otworzyłem drzwi od strony pasażera. Moja przyjaciółka wysiadła z samochodu. Weszliśmy do restauracji i usiedliśmy przy zarezerwowanym przez zemnie stoliku. Zamówiliśmy sobie coś do picia. Po przyniesieniu przez kelnera naszych napoi między nami zapadła niezręczna cisza. Tylko się sobie przyglądaliśmy. Stare uczucia do niej wracały i stawały się coraz silniejsze. Gdy tylko się do mnie uśmiechnęła, moje serce zaczęło bić jak oszalałe. Niegdyś byłem w niej zakochany lecz nigdy nie odważyłem się powiedzieć jej tego. Bałem się, że to może zniszczyć naszą przyjaźń.

-jak tam życie w zespole- spytała

- bardzo fajnie, a czemu pytasz

- no wiesz ta cisz mnie krępowała to ją przerwałam- uśmiechnęła się- czasem tęsknię za tamtymi dniami gdy mieliśmy czternaście lat- dodała

- ja też

-mam pytanie – powiedziała pięknie się uśmiechając

- jakie? -spytałem

-przyjdziesz na mój ślub jest za miesiąc- w tym momencie moje serce rozpadło się na tysiące małych kawałeczków. Przeżyłem szok nie wiedziałem co odpowiedzieć, a nie chciałem jej zranić.- Harry wszystko okej- spytała zmartwionym głosem. Ten głos wyrwał mnie z osłupienia.

-odwiozę cię do domu twoich rodziców- powiedziałem. Nie odpowiedziała tylko wstała z miejsca i wyszła z budynku. Poszedłem otworzyć drzwi od samochodu. Ona zaś szła dalej.

- Jessica wracaj- krzyknąłem, odwróciła się w moją stronę i poszła dalej. Wsiadłem do samochodu i odpaliłem go. Zatrzymałem się obok niej. Kazałem jej wsiąść. Zrobiła jak kazałem. Przez całą drogę nie odezwała się do mnie. Gdy dotarliśmy na miejsce otworzyłem jej drzwi od samochodu.

- odpowiesz mi na moje pytanie? -spytała i spojrzała mi prosto w oczy

- Odpowiem. Zastanowię się jeszcze nad tym- powiedziałem próbując uniknąć jej wzroku.

-to dla mnie ważne żebyś tam był- powiedziała, kiedy nasze spojrzenia napotkały wspólną drogę. Obydwoje patrzeliśmy sobie prosto w oczy.

-a dla mnie trudne- powiedziałem, a na jej twarzy ukazało się zdziwienie

- niby dlaczego ?- spytała

-ja cię kocham- powiedziałem w jej oczach narastało zdziwienie. Odwróciłem się i poszedłem do domu mojej mamy. Jessica stała w tym miejscu jeszcze chwilę po czym udała się do domu rodziców. Nasza przyjaźń wisi na włosku. Boję się, że znów stracę z nią kontakt. Poszedłem do swojej tymczasowej sypialni. Gdzie położyłem się na wygodny łóżku. Wpatrywałem się w sufit bez celu. Zastanawiałem się czy przyjąć jej zaproszenie na ślub. Jeżeli się zgodzę będę świadkiem tego jak dziewczyna którą kocham wychodzi za mąż , a z drugiej strony jeśli nie pójdę to stracę jej zaufanie i ją. Nie wiem co zrobić w tej sytuacji. Jestem totalnie załamany. Myślałem tylko o niej. Teraz tylko ona się liczy. Nawet nie wiem kiedy zasnąłem.

Na drugi dzień

Gdy wstałem, udałem się na dół do kuchni. Przechodząc  przez korytarz zerknąłem przez okno przy drzwiach. Jessica wyszła z domu swoich rodziców. Zatrzymała się na chwilę i spojrzała w stronę drzwi domu mojej mamy. Tak jakby chciała tu przyjść. Chyba mnie zauważyła bo jej wzrok szybko powędrował w moją stronę. Przed jej starym domem zatrzymał się samochód, wsiadła do niego i tyle ją widziałem. Moja mama przygotowała mi śniadanie. Po zjedzeniu śniadania poszedłem do domu państwa Walkerów. Zapukałem do drzwi. Otworzył jej ojciec.

-Harry miło cię widzieć

- pana też miło widzieć- powiedziałem

-Jessica dosłownie chwile temu wyszła- powiedział pan Walker

-wiem, widziałem jak wychodziła. Ja przyszedłem do pana ponieważ chciałem się o coś spytać- powiedziałem patrząc na swoje buty.

- Harry o co chodzi?- spytał

- chodzi o jej ślub- odpowiedziałem

-a tak zjawisz się na nim?

-tak, ale niech jej pan nie mówi dobrze?- spytałem

- szczerze mówiąc też nie jestem zachwycony z tego całego jej małżeństwa- powiedział po czym uśmiechnął się do mnie. Spojrzałem na niego z niezrozumieniem. Nie do końca wiedziałem o co mu chodzi- posłuchaj ona ze mną wczoraj opowiedziała co się wczoraj działo i co jej powiedziałeś. Chciałbym żebyś to ty był jej zażyczonym- powiedział

-Coo? Ale dlaczego?- spytałem

- on nie jest dla niej. Słyszałem oni to i owo. Ponoć swoją byłą dziewczynę pobił. Nie chcę by ona też tak skończyła.

-Rozumiem pana- powiedziałem, a w tej samej chwili do domu wpadła Jessica.

-Zapomniałam telefonu…- przerwała gdy mnie zauważyła

- to ja już pójdę, dowidzenia panu – powiedziałem i podszedłem do drzwi

- co on tu robił?- usłyszałem jej pytanie kierowane w stronę jej ojca. To było ostatnie co usłyszałem, ponieważ wyszedłem i zamknąłem za sobą drzwi.

Miesiąc później

Nadszedł najgorszy dzień w moim życiu, czyli dzień ślubu Jessici. Ubrałem koszulę i marynarkę. Pojechałem do kościoła. Ceremonia się rozpoczęła. Wpadłem do kościoła.

-proszę przerwać tą ceremonie

-Harry co ty wyprawiasz? – spytała Jessica

-ja cię kocham, nie możesz za niego wyjść- powiedziałem

-ja też cię kocham Harry-powiedziała podeszła do mnie. Uśmiechnęła się, a ja ją pocałowałem.

Hej chcę wam podziękować za liczbę wyświetleń poprosić o komentowanie imaginów oraz przeprosić za długą nieobecność. Mam nadzieję, że imagin się spodobał <3

Kajjaa :D

Harry 1 ;33

Właśnie wyjechałaś z przyjacielem na wakację.Twój przyjaciel to Harry.Pojechaliście Tunezji.Lecieliście samolotem tylko ,że nie siedzieliście koło siebie.Ty siedziałaś pomiędzy dwoma obleśnymi facetami którzy jak zasypiali to kładli się ta twoje ramiona-Fuuu-Pomyślałaś.A Harremu trafiło się miejsce koło dwóch ślicznych blądynek.Podrywały go a jemu najwyrazniej się to podobało.Nie wiesz czemu ale gdy widziałaś ja te panienki zaczeły przywalać się do Harrego zazdrość zrzerała cię od środka.Przez całą drogę do hotelu nie pisnełaś słowem.Harry nie wiedział o co ci chodzi i zawszelką cenę chciał z tobą o tym porozmawiać ale nie dałaś zawygraną,dopuki nie dowiedziałaś sie ,że dostaliście ostatni pokój i jeszcze był jedno łóżko.-No to jak śpisz na podłodze nie ? -Harry bardziej stwierdził niż się zapytał.-Chyba śnisz !! -Odpowiedziałaś z oburzeniem.Harry zaczoł się śmiać i powiedział-Oooo mój kotek się wreszcie do mnie odezwał ja milutko- (Harry często mówił do ciebie  kotek) Okej to która połowa twoja?-zapytał.Lewa-Burknełaś  i poszłaś so łazienki trochę się odświeżyć.Gdy wyszłaś Harry pisał coś na telefonie , gdy zoriętował się ,że już wyszłaś podszedł do ciebie ,mocno przytulił i powiedział-Nie wiem co zrobiłem ale przepraszam cię z całego serca.Po tym jak to usłyszałaś zrobiło ci się jego żal i powiedziałaś-Ajć miścku droczyłam się tylko z tobą,nic się nie stało.Harry niespodziewanie szybo od ciebie  odskoczył i powiedział a barzdziej wykrzyczał-Nooo widzisz jak dobrze się złożyło!! ... Ubierz się ładnie idziemy na impreze.- Nie Harry nie mam ochoty i jestem strasznie zmęczona po podróży.- O nie nie nie , nie ma mowy.Przyjechaliśmy na wakacje i mamy się bawić a nie tylko ... nie chce mi sie , jestem zmęczona , nie mam ochoty.Ochoty to ty możesz niemieć np. na jedzenie lub na seks a nie.-Harry zrozum!! ... muszę odpocząć.-Plisss zrób to dla mnie bo inaczej... - bo inaczej co?  - bo inaczej pogadamy.-Co masz na myśli? -odpowiedziałaś z nadzieją ,że nie zrobi tego co zwykle.Harry się nie odezwał tylko rzucił się na ciebie , po czym upadliście na łóżko i zaczoł sie łaskotać.Miałaś strasznie łaskotki i wszysty o tym wiedzieli a i tak perfidnie to wykorzystywali.Proszę nie!! ...wykrzyczałaś ledwie przez śmiech.Zgadzam się ,okej.-Serio?!?! -Powiedział podekstytowany.  - Serio,serio-Zapewniłaś.Zszedł z ciebie ,oczepał się i powiedział-No to ruchy,ruchy sukienka ,buciki i wychodzimy.Ubrałaś obcisłą czarną sukienkę i czarne szpilki. Włosy dosięgały ci do piersi i miałaś je lekko pofalowane.Zrobiłaś lekki makijaż i poperfumowałaś się delikatnie prefumem.Gdy ponownie wyszłaś  z łazienki Harry na twój widok otwarł aż buzię. - [t.i] jakbyś nie była moją przyjaciółką to brałbym oj brałbym. -Przestań! wyglądam okropnie... - odpowiedziałaś z zrezygnowaniem.Wyglądasz ślicznie kotek powiedział przytulając cię.Doszliście na impreze ,do harrego od razu przyleciały jakieś panienki więc dlatego znów zostałaś sama.Twoje szczęście ,żę ubrałaś tą sukienkę bo na długo nie zostałaś sama.Podszedł do ciebie dość wysoki ,przystojny brunet z dwudniowym zarostem. - Zatańczysz? - Nie zdążyłaś odpowiedzieć po brązowo oki przystojniak pociągnął się za rękę i w mgnieniu oka znalezliście się na parkiecie.Akurat włączyli wolną piosenkę ,brunet przyciągnął cię do siebie i tak przez całą piosenkę tańczyliście wtuleni w siebie.Nagle przystojniak odezwał się. - Zdradzisz mi swoje imię?-Jestem [t.i] a ty? - Ja jestem Josh.Piosenka się skończyła i poszłaś do harrego który patrzył na ciebie zabójczym wzrokiem. - Moglibyśmy już iść ? jestem już wykończona. - Jasne. - Obiął cię w pasie i poszliście do pokoju.Poszłaś do łazienki umyłaś się i ubrałaś w kremowy sweter przed kolana.Harry poszedł się umyć i wrócił w samych bokserkach.Gdy go takiego zobaczyłaś od razu oblałaś się rumieńcem. - Oooo kotek jak słodko wyglądasz w rumieńcach,a zwłaszcza w rumieńcach  z mojego powodu-powiedział szczerząc się do ciebie. - Co?!?! o co ci chodzi ja nic...ja ja ...ja nie... Yyyy idę zrobić sobie kakało chcesz?-Jasne , pani nie zarumieniłam się przez ciebie - Powiedział puszczając ci oczko , a ty bardziej się zarumieniłaś .Wróciłaś po jakiś 10 minutach,trzymając w jednym ręku popcorn a w drugiej dwa kubki kakałka.Harry włączył jakiś Horror.Jak było kilka strasznych momentów musiałaś przytulać Harrego. Gdy film się skończył postanowiliście iść spać.Zgasiłaś lampę nocną która świeciła przez cały czas trwania filmu i przykryłaś się niemal cała grubą i cieplutką kołdrą.Po jakiś 10 minutach poczułaś jak ktoś cię zaczyna szturchać.Na początku to ignorowałaś ale Harry zaczął się drzeć. - Człowieku głucha nie jestem! - Wykrzyczałaś. - No przepraszam ale nie reagowałaś. - dobra nie ważne , co się stało co ? - No bo nie mogę zasnąć. - O jeny no chodz już . - powiedziałaś i się mocno przytuliliście.Gdy się obudziłaś harry przytulał cię od tyłu.Nie wiesz czemu ale gdy tak leżeliście to czułaś się bezpieczna i jakby od ciebie to zależało to moglibyście tak leżeć przez cały czas.Nagle poczułaś jak ktoś bardziej cię przyciska i całuje w polik. - Miśek się wyspał? - No można tak powiedzieć i też go pocałowałaś w polik.Poszukałaś sobie ciuchy do ubrania ale brakowało ci jednej rzeczy.No tak stanik,harry założył twój stanik i chodził po pokoju udawając ciebie. - Harry !! - wydarłaś się . - Oddawaj !!!!!! . Harry zaczął się śmiać i uciekać przed tobą.Wreszcie go dorwałaś .Upadł na łóżko a ty razem z nim.Usiadłaś na niego okrakiem i próbowałaś wydrzeć mu swoją własność. - Uhuhuhuhu no nie powiem jak to wygląda...ale nie mówię ,że mi się to nie podoba.Wydarłaś harremu z rąk stanik i powiedziałaś-Teraz powinnam cię tym pobić.- Harry chwycił cię z biodra i powiedział. - Kotek ale wiem ,że i tak byś tego nie zrobiła a zresztą nie sądzisz ,że trochę za krótki jest ten sweterek.I właśnie teraz zoriętowałaś się ,że sweterek odsłaniał całe nogi i zakrywał tylko to co powinien.Po tym oblałaś się szkarłatnym rumieńcem i zeszłaś z harrego .Ooooo czyż znów widzę ten rumieniec co zwykle? hahaha . - Ty tylko spojrzałaś się na niego zabójczym wzrokiem i poszłaś się ubrać.Założyłaś na siebie jasne szorty i białą koszulkę z nadrukiem którą włożyłaś w nie, do tego bordowe vansy.Wyszłaś z łazienki a harry znowu był w samych bokserkach chociaż to dla ciebie normalny widok.- Harry ja idę się przejść wrócę na obiad- Poczekaj tylko się ubiorę i idę z tobą. - Okej.-Harry podszedł do szafki i czegoś szukał a twój wzrok ciągle zatrzymywał się na niego. - Kotek może i jestem odwrócony ale nie znaczy ,że nie czuje twojego wzroku na moim tyłku - Ty znów zrobiłaś się cała czerwona i rzuciłaś się na łóżko nie pacząc się na niego.

_______________________________________________________________________________    Witaaaam...Zauważyliśmy ,że nadal nie ma komentarzy i bardzo a nie prosimy...=] Teraz będa miała trochę czasu ,żeby pododawać imaginy więc bardzo prosimy o komentarze ;3   /Myśśśkaaa <33

VAMPIRE : odkrycie mocy

Louis zaczął mną manipulować to był jego dar. Chwiał bym zabiła Jannette, ale ja zaczęłam się sprzeciwiać. Udało mi się. On przypatrywał mi się z niedowierzaniem. Był wyraźnie zdenerwowany podszedł do Niall’a i Jannette Odepchnął blondyna, a dziewczynę chwycił z szyję. Rzucił ją na szklany stolik. Stolik się roztrzaskał szkło leżało wszędzie. Na szczęście mojej przyjaciółce nic się nie stało. Wkurwiła się. Szkło leżące wokół niej zaczęło się unosić. Nie wierzyłam własnym oczom. Wszystkie unoszące się kawałki szkła w jednej chwili zaczęły zmierzać w stronę Louis’a i moją. Louis szybko wyszedł z pokoju i schował się za ścianą. Poczułam bolesne kłucie w brzuchu. Spojrzałam w dół. Jeden z większych kawałków szkła wbił mi się w brzuch. Dotknęłam rany wyciekała z niej krew. Upadłam na kolana. Jannette i Niall pod biegli do mnie.

- Elizabeth przepraszam ja nie chciałam- zaczęła

-nic się nie stało- powiedziałam z uśmiechem. Wyciągnęłam kawałek szkła z brzucha. Niall próbował zatamować krwawienie. Udało mu się. Rana znikła. Umiał uzdrawiać. Wszystko było by dobrze gdyby nie obecność Louis’a. Spojrzał na nas i wyszedł. Jannette zawiozła mnie do domu.

Dwa dni później

Leżałam w salonie na kanapie gdy usłyszałam dzwonek. Poszłam otworzyć drzwi. Stał w nich Louis. Byłam zdziwiona jego odwiedzinami.

- Hej Elizabeth

- co tu robisz?- spytałam oschło

- chciałem cię przeprosić za tamten wieczór. Głupio wyszło.

- co cie teraz natchnęło do przeprosin

-zakochałem się w tobie – powiedział z uśmieszkiem. Zamurowało mnie- powiesz coś

-nie żartuj sobie

-czy gdybym żartował to zrobił bym tak- powiedział po cym mnie pocałował. Oddałam pocałunek. Jego czerwone oczy wpatrywały się we mnie. Zastanawiałam się jaki kolor miały kiedyś.- to wybaczysz mi tamto zachowanie? -spytał

-Tak- odpowiedziałam

-przyjdź do nas na kolację. Niall Jannette też będą.

-dobrze- zgodziłam się

-cieszę się- powiedział po czym wyszedł zamykając za sobą drzwi. Poszłam do pokoju się przebrać miałam niecałą godzinę żeby się przebrać i zrobić makijaż. Wyszłam z domu i zakluczyłam drzwi. Wsiadłam do samochodu, przekręciłam klucz w stacyjce. Pół godziny później dojechałam na miejsce. Wysiadłam z auta i podeszłam do drzwi. Już miałam wdusić dzwonek do drzwi gdy Liam mi je otworzył.

-wejdź- powiedział posyłając mi ciepły uśmiech. Zrobiłam jak kazał. W całym domu pachniało moim ulubionym ciastem marchewkowym. Weszłam do salonu na kanapie siedzieli już Niall i Jannette. Reszta kręciła się w kuchni. Poszłam się z nimi przywitać. Louis na powitanie pocałował mnie w policzek. Lekko się zarumieniłam. Polubiłam go nie był taki straszny jak myślałam. Usiedliśmy przy stole i zjedliśmy przygotowaną przez chłopaków kolacje. Siedziałam obok Louis’a cały czas mnie szturchał nogą. To było wkurwiające. W końcu kopnęłam go z całej siły. Jego dłoń spoczywała na moim kolanie. Posyłaliśmy sobie co jakiś czas uśmiechy dość często nasze spojrzenia się spotykały. Liam patrzył na nas ze zdziwieniem.

- próbowałaś kiedyś ludzkiej krwi- spytał Louis

-nie- odpowiedziałam

-a chciałabyś spróbować- spytał

-czemu nie- zaczęłam się śmiać

-to choć ze mną- powiedział stanowczym głosem. Wstałam z krzesła i poszłam z Louis’em. Zaprowadził mnie do kuchni i otworzył lodówkę. Wyciągnął z niej świeżą krew. Nalał do dwóch kieliszków od wina. Wręczył mi jeden z nich po czym oboje napiliśmy się czerwonej cieczy.

-dobra- powiedziałam po chwili zaczęłam się śmiać ponieważ Louis’owi po kącikach ust spływała krew. Wyglądał tak słodko. Wróciliśmy do reszty. Liam rozmawiał z Louis’em.

*Oczami Louis’a*

- Louis możemy porozmawiać- spytał Liam

- jasne- odpowiedziałem

- nie skrzywdź jej- powiedział.

-nie rozumiem- powiedziałem

-dobrze wiesz o co mi chodzi. Po prostu nie chcę by skończyła tak jak inne twoje byłe. Rozumiesz.- powiedział

-ona jest inna. Kocham ją.- powiedziałem i wróciłem do salonu. Usiadłem obok Elizabeth. Uśmiechnąłem się do niej, a ona tylko go odwzajemniła. Niall i Jannette pojechali do siebie. Zayn, Harry i Liam poszli do swoich pokoi. My zostaliśmy w salonie.

____________________________________________________________________

hej sorka że tak długo nic nie dodawałam   kajjaa :D

Liam

Jesteś sama w domu, twój narzeczony właśnie wyjechał. Oglądałaś filmy gdy zadzwonił telefon. Spojrzałaś na wyświetlacz, ale ktoś dzwonił z zastrzeżonego. Bez zastanowienia odebrałaś.

-słucham ?

- witaj [t.i], na twoim miejscu zasłoniłbym okna - powiedział nieznajomy

-kim jesteś ? – spytałaś przestraszona

- kojarzysz może taki film pt. ’’ Krzyk’’- zapytał

-tak-odpowiedziałaś

-spójrz w lustro wiszące na ścianie za tobą- powiedział po czym się rozłączył. Odwróciłaś głowę w kierunku lustra. W odbiciu lustra zauważyłaś postać ubraną na czarno z białą maską. Byłaś przerażona. Chwilę później tajemnicza postać znikła. Rozejrzałaś się dookoła, twoją uwagę przykuły otwarte drzwi. Poszłaś je zamknąć i zakluczyć, zasłoniłaś też okna. Usłyszałaś hałas dochodzący z kuchni. Brzmiało to jakby spadły noże. Przerażenie miałaś wymalowane na twarzy. Ruszyłaś w stronę kuchni by zobaczyć co się stało. Na ziemi leżały dwa noże a szuflada w której powinny się znajdować była otwarta. Podniosłaś większy nóż i spojrzałaś na jego ostrze w jego niewyraźnym odbiciu zauważyłaś maskę którą wcześniej widziałaś w lustrze. Pobiegłaś do łazienki i się tam zakluczyłaś. Zadzwoniłaś  do Liam’a.

- tak kochanie

- Liam… – powiedziałaś płacząc

- co się stało? – spytał zaniepokojony

- w domu ktoś jest - odpowiedziałaś

- kto ? - spytał

- nie wiem. Proszę cię przyjedź – poprosiłaś

- już jadę- rozłączył się

Dwadzieścia minut później  usłyszałaś głos Liam’a.

- [t.i] – zawołał cię – gdzie jesteś?- spytał. Wyszłaś z łazienki i zeszłaś na dół.

- Liam

Nic nie odpowiedział. Zobaczyłaś czerwone plamy. Za blatem leżał nóż cały od krwi i Liam. To był przerażający widok. Zaczęłaś płakać. Nagle do domu wparowali śmiejący się Louis, Harry, Zayn i Niall. Nic nie rozumiałaś.

-wpadłaś – krzyknął zadowolony Harry

- co?- spojrzałaś na Liam’a, a on wstał i też zaczął się śmiać. Podszedł do ciebie, ale go odepchnęłaś. – debile, nie na widzę was- wykrzyczałaś po czym pobiegłaś na górę do pokoju. Liam pobiegł za tobą. Trząsnęłaś drzwiami i je zakluczyłaś.

-kochanie- powiedział Liam

-zostaw mnie w spokoju- krzyknęłaś i osunęłaś się po drzwiach.

-przepraszam, ale to nie był mój pomysł

-gówno mnie to obchodzi czyi był ten pojebany pomysł- warknęłaś- dziś śpisz w salonie

- ale…- przerwałaś mu

-nie ma żadnego ale

Liam wrócił na dół do chłopaków wypili razem wino. Rano wyszłaś z pokoju i z góry przyglądałaś się chłopakom. Liam leżał na kanapie odwrócony tyłem do reszty. Zayn spał na fotelu. Harry i Louis leżeli na podłodze. Niall zamykał lodówkę. Weszłaś do łazienki i specjalnie trząsnęłaś drzwiami. Wszystkich obudził ten trzask.

*Oczami Liam’a*

Minęło półtorej godziny od kąt [t.i] weszła do łazienki. Zapukałem do drzwi. Nie usłyszałem żadnej odpowiedzi. Otworzyłem drzwi. Zamurowało mnie. Moja ukochana leżała w wannie, a woda była czerwona od krwi. Chwyciłem ją za rękę na nadgarstku miała ranę po przecięciu na podłodze leżała zakrwawiona żyletka.

- [t.i] odezwij się – chłopacy szybko wbiegli po schodach i zatrzymali się w drzwiach od pomieszczenia w którym właśnie się znajdowałem. – nie powinniśmy jej tak straszyć- powiedziałem cicho. Usiedliśmy na schodach. Usłyszałem plusk wody. Odwróciłem się w jej stronę [t.i] wyszła z wanny w stroju kąpielowym który jej kiedyś kupiłem. Szła w naszą stronę.

- miło wam ?-spytała stojąc naprzeciw nas

-nie- odpowiedzieliśmy chórem

-mam nadzieje, że to was czegoś nauczyło- powiedziała uśmiechając się

-już nigdy ci tak nie zrobimy- powiedziałem

- ja uświadomiłem sobie, że jeśli kiedyś będziemy chcieli kogoś śmiertelnie przestraszyć to koniecznie poprosimy cię o pomoc –powiedział Louis. Wszyscy zaczęliśmy się śmiać, a ja pocałowałem moją narzeczoną.  

________________________________________________________________________

sorka za błędy, pisany z nudów, ale mam nadzieje, że się spodoba   

Autor: kajjaa :D

Niall #1 Może jednak

Jesteś młodszą siostrą Eleanor Calder.Żyłaś w jej cieniu odkąd zaczeła spotykać się z sławnym Louisem Tomlinsonem z najbardziej rozpoznawywanego boysbandu na całym świecie.I właśnie od wtedy wasze relacje się trochę zepsuły , chociaż El za wszelką cenę chciała to naprawić.Ostatnio jesteś bardzo przybita.Okazało sie ,że twój ''chłopak" zdradzał cię z jedną z plastikowych panienek z twojej szkoły.Nie mogłaś się po tym pozbierać.Twoje przyjaciółki i el próbowały wszystkiego ale na marne.Dzisiaj miałaś iść z El i Lou do przedszkola poczytać bajki małym dzieciom.Nie byłaś zadowolona z tego pomysłu,chciałaś pobyć trochę sama i się jeszcze trochę posmucić ale przy dzieciach i Louisie się poprostu nie dało.Nawet zastanawiałaś się czy nie zapisać tam lou.Usiadłaś po turecku na dywanie i oparta o ściane wsuchiwałaś się w wymyślone bajki które opowiadał lou.Nagle jedno z dzieci siedzących koło ciebie zaczeło cię szturchać i powiedziało-Teraz ty coś opowiedz jakąś bajke prosimy... - Odpowiedziałaś tylko chłodne NIE. I bardziej podkurczyłaś nogi.Ale wszystkie dzieci zaczeły krzyczeć PROSIMY!!!!!! -Jesteście tego pewni? Naprawde chcecie słyszeć tą bajkę? -Oooo nie -Powiedziała cicho zrezygnowana El.Wszystkie dzieci zaczeły ponownie krzyczeć-Taaak chcemy...prosimy!!!!!! -A więc tak :  Dawno ,dawno temu.Za siedmioma lasami,za siedmioma górami żyła sobie piękna królewna.Spotkała ona księcia.Ale książe okazał się tępym chujem.KONIEC.Dzieci po tym co usłyszały otwarły szeroko buzie i potrzyły się na ciebie.El i lou zaczeli się tłumaczyć przedszkolance. - Przepraszamy , ona jest miłą osobą i bardzo lubi dzieci.Ale ostatnio ma ciężki okres w życiu. - Rozumiem to ale nie może opowiadać takich żeczy 5 letnim dziecią.Nie wiadomo co się teraz dzieje w ich małych główkach.Gdy tylko przkroczyliście mury budynku ,zaczeli prawić ci kazania.Zawszy gdy ktoś tak smęcił zaciskałaś zęby i starałaś się nic powiedzieć ale tym razem już nie wytrzymałaś.- Łatwo wam mówić nie? ..Wy nigdy nie przeżyliście tego co ja i zapewne nigdy nie przeżyjecie! Nie przesypiam praktycznie nocy a gdy zasypiałam a to wstawałam ranem z napuchniętymi oczami.Nic nie jadłam i nie piłam.Bo wszystko przpominało mi Josha.Ja poprostu nie daje już rady , nie daje... - Powiedziałaś z łzami w oczach i jadąc w dół po plecach o mury budynku.El i Lou mocno cię przytulili i zaprowadzili do auta.Gdy dojechaliście na miejsce okazało się ,żę wasi rodzice wyjeżdżają na 2 miesiące i musisz przez ten czas zamieszkać z Eleanor ponieważ miałaś jeszcze 17 lat.Nie byłaś z tego zadowolona bo El mieszkała już z Louisem i całym 1D.Nie widziałaś ich na żywo i szczeże muwiąc nie śpieszyło ci się z tym.Poszłaś na górę i się spakowałaś.Lou wzioł twoje walizki i schowaj je w bakażniku.Pożegnałaś się z rodzicami i wsiadłaś do czarnego Vana.Droga zajeła wam nie całe 30 minut.Wysiadłaś z samochodu i wziełaś swoje walizki.Drzwi otworzył ci brązowo oki brunet.Nie odezwałaś sie tulko pchnełaś go lekko i weszłaś do środka.Za tobą weszli lou i el.Gdy weszłaś do salonu spotrzegłaś 3 przystojnych chłopkaków oglądających Spider-mena . El podeszła do ciebie. - Ty robisz sobie ze mnie jaja nie? - Nie a co? - To są ci z tego zespołu tak?- No tak. - El on kuzwa oglądają Spider-mena !!! - No wiem. - Oni mają 19 lat!!! . El się tylko zaśmiała. - [t.i] ty też oglądasz . - aleeee...aleeee... ja mam 17 lat a nie 19!!! . - Chłopcy! ... to jest moja siostra [t.i] . - Hej ! powiedzieli churem.- Cześć- Odpowiedziałaś. - Ten w loczkach to Harry , ten bardziej spokojny Liam , Blądynek Niall a ten którego pchnełaś to Zayn,a Louisa znasz. - Mówiła Elanaor. - Gdzie jest mój pokój? - Zapytałaś . - Yyyyyy no właśnie pokój... - Ciągneła El. - No co pokój?!?! - Będziesz musiała spać w salonie - powiedział lou . - Co?!?! salon? przez dwa miesiące? - Ale przecież któryś z nas może jej oddać swój pokój na te dwa miesiące co nie? - Odezwał się Liam... Możesz przejąć mój jak chcesz. - Mój też morzeż ,mój też , Mówili po kolei . Nagle odezwał się dotychczasowo milczący Niall. - Możesz spać w moim.Chodz wezme twoje walizki - dodał. Poszłaś za niebiesko okim blądynkiem.Pokój był pomalowany na zielono , koło dwu osobowego łóżka nie rozgładanego leżał mały dywanik z milutkim puchem do których zawsze miałaś słabość.Na stojakach były gitary.Był też stoliczek a koło niego jeden duży fotel.Było tam wiele żeczy które ci się podobały.Niall wsakazał ci drzwi które prowadziły do jego łazienki.Wskazał ci też szafke do której mogłaś schować swoje ubrania. - To ja już idę - Powiedział i już zmierzał do drzwi ale ty go zatrzymałaś. - Niall a ty gdzie będziesz spał? - No w salonie a gdzie ? - Odpowiedział z uśmiecham na twarzy przy okazji pokazując rząd swoich białych zębów. - Będzie ci nie wygodnie a zresztą to twój pokój i powinnieneś spać tutaj w swoim wygodnym łóżku a nie na twardej konapie. - Nie musisz dziękować - Powiedział poczym wyszedł z pokoju.Było dość puzno jak skończyłaś się rozpakowywać więc poszłaś się umyć.Zeszłaś ze schodów i poszłaś do salonu.Gdy chłopcy cię zobaczyli zaczeli się śmiać. - Kotu coś ty na siebie założyła-Odezwał się Harry. - Popatrzyłaś się na siebie i z zdziwienie znów spoglądałaś na pękających ze śpiechu chłopaków. - Ludzie o co wam chodzi do jasnej cholery?!?! - Ojććć widzę ,że nie jesteś cierpliwa jak El. - Powiedział Zayn. - Spieprzaj !! - Odpowiedziałaś i poszłaś so kuchni.Byłaś głodna więc zgrzałaś sobie fryty w mikrofali i polałaś ostrym ketchupem i sosem czosnkowym.Nalałaś sobie do picia Pepsi i wruciłaś do salonu.Chłopcy zaczeli do ciebie coś mówić ale ty ich ignorowałaś i nadal wpieprzałaś swoje fryty. - Oooo chyba foch - powiedział Liam.Ale ty nadal się nie odezwałaś i przełączałaś programy w telewizorze.Nagle zoriętowałaś się ,że przez ten cały czas nie ma lou i el. - Ej a gdzie jest el i lou? - Spytałaś sie już pilcząch chłopaków. - Poszli na kolację do Nandos i mnie nie zabrali ! - Powiedział z oburzeniem Niall. - A tak apropo to o co wam chodziło?- No bo masz piżame... - No a to takie dziwne ,że ktoś śpi w piżamie? - No nie ale ty masz piżame na której są narysowane kawałki pizzy. - No co kocham jedzenie ... - Serio?!?! ... ja też ! ... kocham cię kobieto ! - Wręcz wykrzyczał Niall.Po tym co powiedział Niall wszysty wybuchneliście śmiechem a blądasek zrobił się cały czerwony. - Oooo miśek ale wyznanie też cię kocham - Odpowiedziałaś nadal śmiejąc się.Przez miesiąc zaprzyjazniłaś się z chłopakami a zwłaszcza z Niallem.Był dla ciebie kimś więcej, poprostu się zakochałaś ale on o tym nie wiedział i lepiej żeby tak zostało.Powtarzałaś sobie na okrągło.Niall był twoim przyjacielem i nie chciałaś tego zepsuć.Pewnego wieczoru postanowiliście obejrzeć jakiś horror.Ty siedziałaś między Niallem a Zaynem.Położyłaś się na kolana nialla a nogi położyłaś na zayna a do tego przykryłaś się cieplutkim kocykiem.Już na początku filmu lou i el poszli na góre  puzniej poszedł liaś ,harry i zayn.Ty z niallem oglądałaś film  do samego końca czego pożałowałaś.Byłaś strasznie zmęczona w końcu było bardzo puzno. - Niall ja dziś śpie w salonie ja nie dam radu pujść na górę - ledwie powiedziałaś- Niall wziął cię na rence jak pan młody pannę młodą i zaniusł do góre. - A teraz poproszę buziaka. - Za co? - Za to ,że cię tu przyniosłem - Ahhh no chdz tu... - Byłaś zmęczona więc nie trafiłaś w polik tylko w usta co ci się podobało i niallowi chyba też.Położyłaś się na łóżko a niall wyszedł.Po jakiś 10 minutach prubowałaś zasnąć ale za rzadną cholerę nie mogłaś.Wyobraznia płatała ci figle po tym jak obejrzeliście ten Horror.Trochę się bałaś i miałaś też wyruty symienia ,że przez ten cały czas niall musiał spać na nie wygodnej kanapie w salonie.Wyszłaś z pokoju i cichutko zeszłaś po schodach.Zobaczyłaś już śpiącego nialla ,tak słodko wyglądał.- pomyślałaś.Zaczełaś szturchać nialla. - Niall śpisz? - Nie , a stało się coś?.- mówił jeszcze zamkniętymi oczami.- Nie mogę zasnąć i głupio mi ,żę śpisz na kanapie.No i ... - Ciągnełaś dalej. - Okej nie ma sprawy.- powiedział i posłał ci najsłodszy uśmiech jaki widziałaś.Poszliście na góre i położyliście się na łóżku.Na początku leżeliście przodem do siebie i przez 2 godziny opowiadaliście różne rzeczy o sobie.Puzniej postanowiliście iść spać.Odwtuciałaś się a niall przytulił cię mocno od tyłu.Obudziło was jakieś gadanie. - No niezle szybcy są... - Harry ciszej bo ich obudzisz -powiedział Liam. - Awwww jak słodko wyglądają muszę im zrobić zdjęcie.- I ten debil faktycznie zrobił wam zdjęcie.Udawalaliście ,że nadal śpicie żeby dali wam spokój ale przy tych debilach się poprostu nie dało.Zaczeli skakać po łóżku a Zayn wzioł jedą z gitar Nialla i zaczoł grać i śpiewać wraz z chłopakami. - Nie śpimy!!! - wydarłaś się na cały głos. - Oooo nasze gołąbeczki się obudziły - Powiedział z zadziornym uśmieszkiem harry. - Co? My? jakie gołą...my nie... - Tak się tłumacz skarbie tak się tłumacz - powiedział śmiejący  się zayn.Oblaliście się szkarłatymi rumieńcami. - No to od kiedy miśki? - Powiedział harry. - Ale co my?...od kiedy my co?... - Spytałaś ze zdzidziwieniem. - No od kiedy jesteście razem? ... i Niall kiedy chciałeś nam o tym powiedzieć hymmm? - Nie jesteśmy razem ... a jeśli byśmy byli to wy piersi byście się dowiedzieli ode mnie.- Powiedział niall.Chłopcy popatrzyli ze zdrezygnowaniem na nialla. - To się ubierajcie ,jest już 11:00 . - Powiedział liam.Ty poszłaś ubrać się do łazienki a niall ubrał się w pokoju.Wyszliście razem i wyszystkie spojrzenia poszły na was.Dziwiło cię tylko jedno , gdzie do cholery jest eleanor. - Chłopcy gdzie poszła el? - Pojechała na weekend do swojej przjaciółki , bo miała jakieś problemy z chłopakiem.Ty nic nie powiedziałaś , zrobiłaś sobie i chłopcom śniadanie.Tylko nie wiedziałaś o co chodzi chłopcom ,mówili szeptem coś między sobą a gdy przechodziłaś od razu przestali mówić.Po weekendzie  wróciła el.Wieczorem el ,lou,zayn i perrie poszli na kolację , liam poszedł do kina z daniell a nialla nie widziałaś od rana.Zostałaś sama z harrym ok. 18 harry powiedział żebyś się ładnie ubrała bo czeka cię jakaś niespodzianka.Ubrałaś kremową koronkową zwiewną sukienkę , ubrałaś do tego czarne szpiliki. Włosy wyprostowałaś więc dosięgały ci do piersi i zrobiłaś lekki makijaż.Gdy wyszłaś harry aż otworzył buzię. - Zamknij buzię bo ci mucha wleci hahaha - [t.i] wyglądasz ślicznie - Nie prawda jestem brzydka - Nie ładnie kłamać jesteś śliczna , a teraz chcodz bo się spuznimi. - Ale gdzie idziemy? - Jak bym ci powiedział to by to nie była niespodzianka.W samochodzie harry zawiązał ci oczy czarną przepaską. - harry co ty wyprawiasz?!?! -Muszę sorka ,ale zobaczysz ,że było warto.Przez całą drogę nie odezwał się słoweim do ciebie.Zoriętowałaś się ,że już staneliście,harry otworzył ci drzwi i zaczoł prowadzić. - Gdzie my idziemy? - Zobaczysz.Nagle ktoś odtwiązał ci przepaske nie zobaczyłaś harrego tylko nialla z różą w ręku.Na sam widok jego samowolnie się uśmiechnełaś.Staliście i patrzeliście się na siebie jakieś dobre 10 minut , nagle niall to przerwał.Wręczył ci różyczkę ,chwycił cię za rękę i zaprowadził na łąkę.Leżał tam koc z kolacją.Łzy napłyneły ci do oczu. - Niall to dla mnie? - Noo taaak ,hej ty płaczesz ? - Dziękuje - Powiedziałaś i żuciłaś mu się na szyję. - To znaczy ,że ci się podoba? - zaśmiał sie lekkko. - Bardzo - Powiedziałaś i lekko pocałowałaś go w policzek.Gdy wszystko zjedliście było już ciemno.Położyliście się na trawie i patrzeliście sie w gwiazdy ,nagle włączyły się spryskiwacze i byliście cali mokrzy ale i zamierzaliście się z tamtąd ruszać staliście i wpatrywaliście się w swoje oczy. - [t.i] muszę ci coś powiedzieć...Kocham cię. - Ja ciebie też miśu.Niall chwycił cię za biodra i pocałował najczulej jak potrafifł ,oddałaś pocałunek.Wróciliście cali mokrzy.Nie zastaliście nikogo w domu.Miałaś na sobie koszulke Nialla , tylko jego koszulke.Usiedliście na kanapie i włączyliście lampkę nocną która ledwie oświetlała wasze twarze.Zaczeliście rozmawiać o tym o wyszystkim i o niczym ale w pewnym momęcie...

_______________________________________________________________________________
Witaaam Siostryyy ;** Bardzooo zależy nam na komentarzach to dla nas bardzo ważne.Piszcie czy sie podobało i czy chcecie dalszą część. ~Myśśśkaaa<33

VAMPIRE : trudna decyzja

*Oczami Niall’a *

Dwa miesiące temu poznałem pewną dziewczynę o im. Jannette. Zakochałem się w niej. Tego samego wieczoru dostałem propozycję. Miałem stać się wampirem. Długo się nad tym zastanawiałem aż podjąłem decyzje. Zgodziłem się. Zerwałem jakikolwiek kontakt z Jannette bo wiem, że zależało jej na naszej przyjaźni. Każdy czyn ma swoje konsekwencje tak jak i ten. Pewnego wieczoru gdy leżałem na kanapie wpadła do mnie zdenerwowana Elizabeth. Jej oczy przybrały kolor czerwieni.

  – Co ty zrobiłeś ?! – zaczęła mnie wyzywać

–Nic – zacząłem się jej tłumaczyć nie wiedząc o co jej chodzi

–Tak ci się tylko wydaje!

– O co ci do cholery chodzi? – spytałem nieśmiało

– Zraniłeś ją, dowiedziała się wszystkiego od chłopaków – powiedziała

–Ale… - przerwała mi

– Ona cię kocha

– naprawdę ? – spytałem

– Tak. Teraz cały czas muszę wysłuchiwać jej głupich próśb!

– Jakich

– Żebym ją zmieniła

   

 *Oczami Jannette*

Siedziałam w pokoju rozpaczając nad sobą. Zastanawiałam się co zrobić by stać się nieśmiertelną. Chłopcy mnie nie zmienią. Bo będą mieć moją przyjaciółkę za wroga. Nagle drzwi od mojego pokoju się otworzyły.

– Słuchaj – zaczęła

– Wiem, że jak mnie zmienisz to spieprzysz mi życie

– Mogę cię zmienić

– naprawdę – spytałam z niedowierzaniem

– tak

Elizabeth zmieniła mnie. Czułam się trochę inaczej. Poszłyśmy do Niall’a. gdy nas zobaczył od razu się uśmiechnął ja zresztą też.

– ja ciebie też, teraz możemy być razem

– Nie na długo – powiedział nieznany nam dotąd głos. Spojrzeliśmy w jego stronę. Niall nie był zachwycony jego obecności.

*Oczami Elizabeth*

– Louis co tu robisz? – spytał zdezorientowany Niall

– Przyszedłem cię odwiedzić i wiedzę, że w samą porę – odpowiedział chłopak – ona nie ma mocy i nie jest nam potrzebna – powiedział spoglądając na Jannette po chwili ruszył w jej stronę

– tknij ją, a cię zabije –powiedziałam

– Elizabeth jak miło cię wreszcie zobaczyć – powiedział

– Skąd mnie znasz ? – spytałam

– Liam nam trochę o tobie opowiedział – odpowiedział brunet

– a

– i tak muszę ją zabić

– nie – krzyknął Niall – ona jest taka jak ja – powiedział

– wiem

– nie zbliżaj się do niej – krzyknęłam

Louis ruszył w moją stronę. Odepchnęłam go, a on chwycił mnie za szyję i rzucił mną o ścianę. Uderzyłam w ścianę po czym spadłam na panele. Zepchnęłam go ze schodów. Spadł na sam dół, nikt normalny by tego nie przeżył. Spojrzałam na Niall’a i Jannette. Obydwoje byli przerażeni tą sytuacją. W ich oczach ujrzałam odbicie dwóch postaci. Louis stał za mną. Popchnął mnie, a ja się obaliłam. Przeciągnął mną po podłodze jak w horrorach. Stałam się ludzkim mopem. Jednak nie dałam za wygraną i wstałam.   

________________________________________________________________________

trochę beznadziejny ale trudno / kajjaa :D 

WAŻNE !!!

Jeśli czytacie naszego bloga to komentujcie proszę bardzo nam na tym zależy. 

VAMPIRE : rozpoznanie

*Oczami Harry’ego*

 – słuchajcie – powiedziałem do chłopaków

 – co znowu – zapytał zdenerwowany Lou

– znalazłem, tą wampirzyce

– Jakim cudem ? – spytał, milszym głosem, chyba zainteresowało go to co powiedziałem

– Przecież nikt nie mógł jej znaleźć – dopowiedział Zayn

– Wiem, ona ma dar lecz nie jest tego świadoma… – nie dokończyłem ponieważ mi przerwano

– To opowiedz jak ją znalazłeś – powiedział Lou

– No więc, właśnie miałem wbić kły w szyję pewnej dziewczyny, która okazała się jej przyjaciółką. Zezłościła się, a jej oczy przybrały odcień krwistej czerwieni.

– Ona, jest taka jak my. Jej imię to Elizabeth. – powiedział Liam

– Skąd wiesz ? – spytał Louis

– Znam ją, jeden dzień po niej stałem się wampirem

– Skąd ją znasz ? – spytałem

– Była moją dziewczyną zanim… – przerwał

– Zanim co ? – dopytywał się Zayn. Ja widziałem, że trudno mu o tym mówić.

– Jej ojciec popełnił samobójstwo, a ona załamała się. Raz prawie podcięła sobie żyły, ale jej w tym przerwałem. Zostawiła mnie. Niechciała żebym na jej cierpienie.

– Nigdy nam o tym nie mówiłeś – powiedział Zayn, ze współczuciem

– Niechciałem do tego wracać. To było dawno.

Na drugi dzień wszyscy prócz Louis’a poszliśmy do klubu. Świetnie się bawiliśmy. Gdy…

*Oczami Elizabeth*

Jannette zaciągnęła mnie na jakąś durną imprezę do klubu. Nie wiem czemu się zgodziłam. Pewnie dla tego, że nie chcę żeby stało się jej coś złego. Zamówiłam sobie drinka. Rozglądałam się po klubie w poszukiwaniu mojej przyjaciółki. Zamiast niej mój wzrok napotkał chłopaka, którego spotkałam wczoraj. Bacznie mi się przyglądał. Obok niego siedziało dwóch innych. Jednym z nich był … Liam. Nie wierzę. Odwróciłam głowę w stronę barmana. Próbowałam pozbyć się wspomnień, które w ciągu krótkiej chwili dręczyły mój umysł. Skupiłam się na moim drinku. Jeden z nich podszedł do baru i usiał przy mnie.

– Co u ciebie słychać ? Elizabeth. – spytał znajomy mi głos, to był Liam

– Nic ciekawego, a u ciebie ?

– Też nic

– Aha… – miedzy nami zapadła niezręczna cisza, chwilę później została przerwana

– Miło cię znów zobaczyć i pogadać z tobą tak jak kiedyś

– Cieszę się

– Mogę ci zadać pytanie ? – spytał

– Tak

– Czemu postanowiłaś stać się wampirem? – spytał

– Miałam dość

 – Czego?

 – Każdy myślał, że zrobię sobie krzywdę. My się rozstaliśmy i jeszcze matka chciała mnie gdzieś wysłać

 – Nie wiedziałem, ale to, że się rozstaliśmy to była twoja decyzja

– Myślisz, że nie wiem

– Oczywiście, że wiesz tylko ja nadal nie do końca rozumiem czemu – powiedział lekko zasmucony

– Nie chciałam żebyś cierpiał za moje błędy

– Nie cierpiał bym. Tylko bym ci pomógł

– Naprawdę  – spytałam z niedowierzaniem

– Tak. Obiecaj mi coś 

– Co takiego

– Już na zawsze będziemy przyjaciółmi – powiedział z uśmiechem

– Ok.

– Chcę żebyś wiedziała, że kocham cię jak siostrę

– A ja cię jak brata

– Chciałbym żebyś poznała moich przyjaciół

– Których ? – spytałam

– Tych którzy tam siedzą i się na nas patrzą – powiedział wskazując na dwójkę chłopaków

– OK. – powiedziałam. Liam zaprowadził mnie do nich i grzecznie przedstawił

– Elizabeth to Harry i Zayn

– z Harrym miałam przyjemność się już spotkać – spojrzałam na niego, a on na mnie. Uśmiechnęłam się do niego odwzajemnił go. Do twarzy mu z tym uśmieszkiem.

 – Miło mi cię poznać – powiedział Zayn. Nie ukrywam, że zrobił na mnie wrażenie. Oboje byli sympatyczni.

– A co tu robicie ? Jeśli można spytać

– Przyszliśmy z tym chłopakiem, z którym tańczy twoja BFF – powiedział Harry

– aha

Długo rozmawialiśmy w czwórkę zaprzyjaźniłam się z nimi i dowiedziałam się, że jest jeszcze jeden. Tylko nie mógł przyjść z nimi. Liam powiedział, że wkrótce go poznam.

______________________________________________________________________

mam nadzieję, że się spodoba i proszę  o komentarze /  kajjaa :D